( 1 ) اى چشم من ، به هنگام ياد آورى ذات خدا بر رسول خدا بگرى و او بهترين پيشوا و فرمانرواست . ابو عمرو گويد * حسان بن ثابت اين مرثيه را هم بر رسول خدا سرود : [ 1 ] نبّ المساكين أنّ الخير فارقهم * مع الرّسول تولّى عنهم سحرا به درويشان بگو كه سحرگاهان ، با پيامبرى كه از ميانشان رفت ، مال و خير از ايشان رخت بر بست . من ذا الّذى عنده رحلى و راحلتى * و رزق أهلى إذا لم نؤنس المطرا ديگر كدام كس است كه دست گير خانه به دوشان و از ره‌ماندگان و نان آور قحطىزدگان باشد . ذاك الّذى ليس يخشاه مجالسه * إذا الجليس سطا فى القول أو عثرا او كسى است كه همنشينش اگر خطا و لغزشى در كلام كند از او بيم ندارد كان الضّياء و كان النّور نتبعه * و كان بعد الإله السّمع و البصرا نور و پرتوى بود كه او را پيروى مىكرديم و پس از خدا او چشم و گوشمان بود فليتنا يوم واروه بمخبئه * و غيّبوه و ألقوا فوقه المدرا اى كاش روزى كه او را در گورش كردند و بر او شن و خاك ريختند لم يترك اللّه خلقا من بريّته * و لم يعيش بعده أنثى و لا ذكرا خداوند هيچ يك از آفريده‌ها را بر جا نمىگذاشت و از پس او هيچ مرد و زنى زنده نمىماند ذلّت رقاب بنى النّجّار كلّهم * و كان أمرا من الرّحمن قد قدرا بنى نجّار همگان خوار و زبون شدند و تقديرى بود از ناحيهء خداوند كه مقدر شده بود . ابو عمرو گويد * كعب بن مالك پيامبر ( ص ) را چنين مرثيه گفت : يا عين فابكى بدمع ذرى * لخير البريّة و المصطفى اى چشم من ، بگرى با اشك ريزان بر برترين و گزيده‌ترين مردم و بكّى الرّسول و حقّ البكاء * عليه لدى الحرب عند اللّقا

--> [ 1 ] . با اختلاف لفظى اندكى در ديوان حسان ، چاپ بيروت ، 1966 ميلادى ، ص 93 آمده است . - م .